We nodigen jullie uit om liefst geen zwart te dragen,
draag gerust iets in zijn favoriete kleuren blauw, wit of beige.

In stilte is hij van ons heengegaan,
zoals hij was: rustig en zonder veel woorden.
Dankbaar voor wie hij was en voor alles wat hij voor ons betekende,
nemen wij afscheid van


Als ik ooit doodga, begraaf me dan niet 
verstik me niet onder een zware steen 
maar laat me de kans om vrij te zijn 
en te gaan over de grenzen van de dood 
mee met de wind, mee met de vogels die ik bewonderde 
en liefhad tijdens mijn leven.

Als ik ooit doodga, verstik me dan niet in je tranen, 
maar schep een herinnering aan mij niet op mijn graf 
maar in je even levenssfeer daar waar je gelukkig bent.

Als ik ooit doodga, gedenk de goede en gelukkige dingen 
en vergeet en vergeef mijn fouten want 
die hebben we toch allemaal en ik had u allen zo lief.



Tine hield enorm van bloemen, dus wij zorgen ervoor dat ze mooi omringd wordt.
Wie toch graag een attentie geeft, mag dit gerust doen
door een gift te schenken aan de Palliatieve Eenheid van het UZ Gent
op het rekeningnummer: BE42 0016 4482 4754
met vermelding: WR PAL 090 - Herinnering Tine Declercq

Ik wil niet in de tijd verdwijnen,
ik verzet mij tegen de definitieve vervaging,
ik heb geleefd en heb voetafdrukken nagelaten.
- Jeroen Brouwers -

D’abord la douleur, puis les doux souvenirs

Beetje bij beetje moesten we je verlaten,
we konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij oprecht “dank u wel”
voor al wat je voor ons hebt gedaan.

In liefde nemen we afscheid van
Marie-Louise
De Schamphelaere

Als de zonnestralen wisten hoeveel we je missen…
dan scheen de zon dag en nacht....

Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Alles wat in zijn handen landde,
omgetoverd tot goud.
Zo zal het ook zijn, een gouden paleis
in zijn hart waar iedereen welkom is.

Als ik na mijn dood met mijn toneel 
nog mensen kan doen lachen
en mensen kan ontroeren 
dan zal ik even verder leven. 
                                               - RG -


Je was er altijd.
Je was er heel veel.
Je was er voor iedereen
en nooit was iets te veel.

Omdat er liefde is,
bestaat er geen voorbij...

De zon scheen, de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden en toen bleef je terras leeg

Dat je eens moest gaan, wisten we, dat het morgen kon zijn, 
begrepen we, dat het vandaag is, heeft ons verrast.


Marcel Le Roy
Le Fabuleux Marcel de Scheldewindeke

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
’t is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer
dan ben je aan
je laatste beetje toe.
- Toon Hermans –

Rust nu maar, 
je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.

Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?

Ik heb mijn mama niet verloren
daarvoor gaf zij me te veel.
Wat zij mij zei, blijf ik horen 
van wat ik ben is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe en wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor nog steeds verder gaat.

Jullie kunnen Dédé een laatste groet brengen in funerarium De Zandkorrel, 
St-Elooistraat 21a te 9820 Merelbeke op donderdag, vrijdag, maandag en dinsdag tussen 17 uur en 18 uur.




Ik heb lang en gelukkig geleefd,
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen ontdaan
stilletjes ter Here gegaan.


Langs deze weg zet gene voet
of zeg Maria wees gegroet

Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.


dwars over ons hart
loopt een litteken van verdriet
een pijn heel diep vanbinnen
die van buiten niemand ziet
een wonde die altijd zal blijven
nooit helemaal geneest
en ons voor altijd anders maakt
dan wie we ooit zijn geweest

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij wandelend in de zon
hoe ik was, toen ik alles nog kon.



De familie neemt afscheid in intieme kring.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

In eenvoud heb je geleefd, zo sterk en altijd zorgzaam voor de ander.
Met weinig woorden gaf je zoveel kracht en liefde, een baken dat nooit veranderde.
Nu is de tijd gekomen dat we je moeten laten gaan.

Het afscheid valt ons zwaar, maar we weten dat je rust hebt gevonden
en we vinden troost in de herinnering aan de vele mooie momenten die we hebben gedeeld.
We blijven voor altijd dankbaar voor de liefde en de zorg die je ons hebt gegeven.

Voor altijd zul je bij ons blijven.
Rust zacht.

Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.

Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik liefheb.


Wat zij met liefde heeft gezaaid,
zal in onze harten altijd blijven bloeien.

De strijd is gestreden
We probeerden te helpen
Maar stonden er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
Je werd alleen zo moe.


Het mooiste van het leven zijn de sporen van liefde
die wij achterlaten als wij weggaan.


Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Ik heb je niet verloren, 
daarvoor gaf jij mij te veel.
Wat je me zei, dat blijf ik horen. 
Van wat ik ben, ben jij een deel. 
Ik kan je overal nog horen, 
in wat ik doe, in wat ik laat. 
Jij was en blijft voor mij een zegen, 
waarvan het spoor steeds verder gaat.

Je sliep zo stil vannacht, de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht de ochtend zou vergeten

 (Toon Hermans)



Je was er altijd en nooit was iets teveel.
In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Er is niets dat voorgoed verdwijnt, 
als men de herinnering bewaart.


Een lieve vrouw
van een onbetaalbare waarde.
Een lieve vrouw die altijd lachte.
Een lieve vrouw die ons helaas heeft verlaten.
Wat ons veel verdriet doet.
Iemand die we nooit zullen vergeten.
Iemand die altijd voor je klaar staat.
Iemand waar je alles tegen kan zeggen.
Iemand waar je om geeft.
Een groot verlies voor ieder die haar kent.
Een groot verlies dat niet te verwoorden is.
Een groot verlies dat je altijd bij je draagt.
Een groot verlies dat je altijd zal missen.
Een groot verlies dat altijd
bij je zal blijven in je hart.

Het laatste beetje is nu op...
Veel had je te verduren,
het kaarsje is opgebrand,
gedoofd zijn nu alle vuren.
Vaarwel,
ik ga naar boven,
niet naar beneden.

Waarom jij?
We zullen het nooit weten…
We zullen je missen
maar nooit vergeten!


Je sliep zo stil vannacht
de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht
de ochtend zou vergeten

Vele jaren heb je met stille gebaren ons
je liefde en vriendschap laten ervaren
een warme blik, een lieve lach,
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.

De strijd is gestreden,
jouw pijn is voorbij.
We probeerden te helpen
maar stonden er zo machteloos bij.

Je vechtlust was enorm.
Je werd alleen zo moe.
Onze liefde is voor eeuwig!
In ons hart nemen we je overal mee naartoe.

Nooit meer je stem, nooit meer je lach, 
nooit meer samen genieten van een mooie dag. 
Niets is meer hetzelfde in ons leven, 
maar het houden van jou en alle herinneringen zijn gebleven.



Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

Waar ben je nu, vraag ik me af.
Ik voel nog de liefde, die jij me gaf.
Jou te kennen, vond ik zo fijn.
Je los te laten, dat doet pijn.

Zal je missen, in dit leven.
En zal altijd, om je blijven geven!


Na een lang en rijk leven nemen wij afscheid.
Samen met Gerard bouwde zij met toewijding en eenvoud
aan hun familie-ijsroombedrijf en hun gezin.
Haar liefde en inzet zijn een blijvende herinnering.

Je moeder blijft altijd je moeder.
Zo eigen en vertrouwd.
Je wil haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
maar eens dan komt de dag 
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan.


Na een leven van geven
werd stilte zijn rust
en liefde zijn thuis.

Tot het laatst wilde je leven, 
door een sterke wil gedreven. 
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen, 
maar over je lichaam had je geen macht.

Jouw stoel is nu leeg,
je stem is stil. Wie hem gekend heeft, 
weet wat dat zeggen wil.


De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in het
crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi
op maandag 29 december 2025 om 12 uur.

Bewonderenswaardig was haar levenskracht.
Groot was haar liefde voor haar dierbaren.
Sterk was zij in haar strijd tegen ziekte.
Moegestreden is zij nu in rust van ons heengegaan.

Je viel als herfstbladeren stuk voor stuk.
Geen weg meer voorwaarts, geen terug. 
Toch bleef de stam, zo sterk, 
zo groot, de wortels diep.
En wie nu luistert naar de wind, 
hoort hoe jouw liefde verder zingt.


Verder van de wereld weg
elke dag een beetje
Dichter naar de hemel toe
elke dag een treetje
- Toon Hermans -

Zo sterk en geen kracht meer.
Zo’n wil en geen macht meer.

Hij blijft geborgen in onze herinnering. 
Geworteld in ons bestaan. 
We hebben veel bewondering 
voor al wat hij voor ons heeft gedaan.


De familie heeft afscheid genomen in intieme kring.

We hielden innig van 
je echtheid en waarheid.
Mens zonder franje.


Het is een wonderbaar iets, een moeder.
Anderen mogen u liefhebben,
uw moeder alleen begrijpt u, ze bemint u, vergeeft u alles wat gij doet.
Ze bidt voor u en het doet zo’n pijn als ze sterft en u verlaat.
- Guido Gezelle -

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in beperkte kring,
aansluitend volgt de verstrooiing op de Westerbegraafplaats in Gent.

Dat je eens moest gaan, wisten we, dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Nog zoveel plannen, nog zoveel te doen,
het mocht niet meer zo zijn,
het is nu voor altijd “toen"

Vele jaren heb je met stille gebaren ons je liefde en vriendschap laten ervaren een warme blik, een lieve lach, 
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.


Bedroefd maar ook dankbaar voor de jarenlange genegenheid
melden we jullie het overlijden van mevrouw
Georgette Rouan
weduwe van de heer André Smesman † 2005

geboren te Merelbeke op 14 oktober 1926 en
zacht van ons heengegaan in het AZ Maria Middelares 
te Gent op 7 december 2025 

Het afscheid zal plaatsvinden in het crematorium Westlede,
Smalle Heerweg 60 te Lochristi op maandag 8 december 2025 om 9u.

Aansluitend zal Freddy verstrooid worden in het crematorium op strooiweide A.

Tot het laatst wilde je leven, door een sterke wil gedreven.
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen,
maar over je lichaam had je geen macht.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.
---
Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.

Liever dan bloemen, kan een gift aan Cliniclowns
IBAN: BE33 3201 1111 1146

Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.


Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

De eerste sneeuw viel
als een fluisterend afscheid,
de herfst hield zijn laatste kleuren voor hem vast
en in stilte ging hij mee met het licht.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen.


De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Het afscheid zal plaatsvinden in beperkte familiekring.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Het afscheid zal plaatsvinden in intieme kring.

Zwijgzaam, stil en zonder vragen wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht voor elke nieuwe dag en nacht.
Zo ben je langzaam, moegestreden, uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd uit je lijden nu bevrijd.

Op je eigen tempo,
laag per laag loslaten
tot je de kern gevonden hebt.

De kern is liefde.


Schrijf mijn naam niet in de steen
Schrijf mijn naam niet in de steen
Niemand kan weten hoe ik heb geheten
Dan gij alleen
Spreek geen woorden van verdriet
Zij zijn gesproken onze laatste woorden
Ons laatste lied
Laat de stilte rond mij staan
Geen boom , geen teken om van mij te spreken
Maar noem mijn naam
-Filip Van de Wouwer-

Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


Weet dat je geliefd bent
Al ben je nu ver weg
Toch blijf je steeds dichtbij
Je plek nu leeg, het gemis zo groot
Weet dat je geliefd bent
Tot ver na je dood


Rouwbetuigingen

Leroux Steve

Delmeiren André

Van Hauwe Tineke

Declercq Tineke

Depaepe Rik

Vandenberghe Docile

Goossens Marie-Louise

Vermeersch Ewout

De Schamphelaere Marie-Louise

Ghellynck Lucien - Luce -

Meirlaen Dirk

Van Robays Daniël